Archive for the ‘porady lekarskie’ Category

Jak zachowywać się w przypadku owsicy?

Jeśli w kale naszego dziecka zauważymy owsiki (a więc niewielkie białe, dosyć ruchliwe pasożyty w formie niteczek) powinniśmy zgłosić się z dzieckiem do pediatry. Również kiedy niepokoi nas nagła, przeciągająca się utrata apetytu przez dziecko, jego bladość, drażliwość, kłopoty ze snem, zgrzytanie zębami podczas snu również warto udać się do specjalisty. Lekarz zleci wówczas badanie kału na obecność pasożytów. Jeśli wynik będzie pozytywny lub też mamy ewidentne podstawy ku temu, aby stwierdzić, że dziecko ma owsiki konieczne jest wdrożenie właściwego leczenia. W tym celu dziecko powinno przyjąć preparat, który ma za zadanie wytrucie pasożytów. Zazwyczaj w tym samym czasie dla profilaktyki, kuracji poddawani są wszyscy domownicy. Z racji tego, że dostępne środki nie są w stanie wytruć jaj owsików, a jedynie dorosłe osobniki, cały proceder powtarza się po upływie dwóch tygodni. Bardzo ważne są także pewne codzienne nawyki i szczególna dbałość o higienę w tym okresie. Zarówno przed rozpoczęciem kuracji, tak i po zakończeniu pierwszej i drugiej fazy powinniśmy wymienić pościel i wyprać ją w dosyć wysokiej temperaturze. Znacznie częściej powinniśmy także wymieniać ręczniki. Wszelkie zabawki i przedmioty, z którymi dziecko ma stały kontakt powinny zostać dokładnie wymyte. W tym okresie najlepiej aby maluch spał w dosyć przyległych majtkach, które rano powinny zostać koniecznie wymieniane na świeże. Powinniśmy także podmywać dziecko zarówno wieczorem jak i rano.

Diagnostyka w przypadku owsicy

Objawy owsicy zdają się być charakterystyczne. Niektóre z nich takie jak utrata apetytu, bladość skóry czy podkrążone oczy możemy początkowo przeoczyć lub też kojarzyć je z innymi infekcjami i schorzeniami. Jednak z czasem objawy stają się coraz bardziej charakterystyczne. Mowa tu między innymi o rozdrażnieniu, płaczliwości, problemach z koncentracją. Wiele z tych objawów nasila się zwłaszcza nocą. Kiedy dziecko rozgrzeje się podczas snu samice pasożytów wydostają się na zewnątrz i składają jaja wokół odbytu. Bardzo wiele dzieci w trakcie nocy budzi się więc, rzuca po łóżku, drapie oraz zgrzyta zębami. Oczywiście owsica nie atakuje tylko i wyłącznie dzieci. Niemniej jednak to właśnie one są najbardziej zagrożone. Jeśli wiec obserwujemy u naszej pociechy podobne objawy powinniśmy zdecydować się na wykonanie badan diagnostycznych na obecność pasożytów. W tym celu należy oddać kał do badania. W przypadku owsików badanie jest dwuelementowe. Musimy więc oddać kał do badania w próbówce oraz dodatkowo pobrać wymaz do badania. Najlepiej jeśli uda się oddać kał z tego samego dnia. Jeśli jednak nie jest to możliwe, pojemnik z próbką kału należy przechowywać w lodówce. Jeśli zaś chodzi o wymaz to powinno się go wykonywać rano, oczywiście bez wcześniejszego podmywania dziecka. Pozwoli nam to ocenić czy w kale dziecka nie znajdują się jaja ani też samice owsików. Z wynikami należy koniecznie zgłosić się do pediatry.

Jakie są objawy owsicy?

Owsica nie jest już być może w chwili obecnej tak powszechna i popularna choroba, jak kiedyś. Wciąż jednak stosunkowo często pojawiają się jej przypadki. Dotyczy to szczególnie środowisk, które są z higieną nieco na bakier lub też dzieci, w przypadku których higiena nie jest jeszcze czynnością nawykową i nie jest również zbyt staranna. Bardzo często początkowo możemy nie zauważyć, że dziecko ma owsiki. Pierwsze objawy takie jak brak apetytu, spadek masy ciała, blada cera czy podkrążone oczy możemy bowiem kojarzyć również z szeregiem innych chorób i przypadłości. Kolejne objawy są już jednak coraz bardziej znamienne. Dziecko jest płaczliwe i rozdrażnione, ma problemy ze snem. W trakcie snu jest niespokojne, rzuca się po łóżku i drapie. Wiele dzieci chorujących na owsiki podczas snu zgrzyta również zębami. W okolicach odbytu możemy również zaobserwować pewne zmiany, zaczerwienienia, wypryski itp. Jeśli chodzi o dziewczynki to mogą do tego dojść również stany zapalne pochwy lub warg sromowych. Na co warto zwrócić uwagę większość objawów zaostrza się zwłaszcza nocą. Dlaczego tak się dzieje? To wówczas bowiem samice owsików wypełzają z jelita grubego przez odbyt i zajmują się składaniem jaj w okolicach odbytu lub pochwy. Z tego powodu dziecko odczuwa uporczywy świąd, jest niespokojne i ma problemy ze snem. Aby potwierdzić obecność owsików należy zrobić badanie kału na obecność jaj pasożytów.

Na czym polega zjawisko owsicy?

Owsica należy do jednej z bardziej inwazyjnych chorób pasożytniczych. Głównym winowajcą, które odpowiadają za rozwój tej choroby są nicienie, a konkretnie rzecz ujmując owsik ludzki. Owsiki ludzkie bytują głownie w jelicie grubym, ich obecność możemy jednak także znaleźć w zakończeniu jelita cienkiego lub też w wyrostku robaczkowym. Owsiki posiadają specjalny otwór gębowy za pomocą, którego przysuwają się do błony śluzowej naszych jelit. W ten sposób pobierają z nich treść pokarmową. Samica składa jaja w okolicach odbytu, w przypadku kobiet mogą one zostać również przeniesione w okolice pochwy. Jaj tych jest naprawdę zawrotna ilość. W związku czym czasem można nawet je zaobserwować w postaci niewielkich białych skupisk. Jaja są wyprowadzane z jelita z uwagi na bardzo dobre warunki. Temperatura w granicach 36 stopni jest bowiem dla nich optymalna. Owsiki zazwyczaj wychodzą głównie w nocy. Wówczas też możemy odczuwać bardzo uciążliwe objawy, związane z uporczywym swędzeniem. Jeśli ta choroba pasożytnicza zaatakowała dziecko może więc ono spać bardzo niepokojenie, budzić siew nicy, drapać się, płakać, bywa bardzo rozdrażnione. Kiedy choroba jest już bardzo zaawansowana, możemy wydalać dorosłe osobniki z kałem. Wówczas bardzo łatwo jest je zauważyć i wcale nie są potrzebne do tego żadne specjalne przyrządy. Owsiki przyjmują bowiem postać około centymetrowych białych nitek. W większości wypadków są one również dosyć ruchliwe.

Dlaczego owsica atakuje głównie dzieci?

Wiele chorób pomimo wydawałoby się coraz bardziej zaawansowanego stanu naszej wiedzy i postępów medycyny zdaje się istnieć od lat. Jedną z takich chorób jest przykładowo owsica. Mimo coraz większej wydawałoby się higieny wciąż jeszcze zdarzają się przypadki tej choroby. Zazwyczaj dotyczą one zwłaszcza dzieci. Bardzo często kiedy jedno dziecko z danej grupy przedszkolnej czy żłobkowej cierpi na owsicę, to bardzo szybko objawy mogą przenieść się na kolejne dzieci. Dlaczego to środowisko jest szczególnie narażone? Głównie z uwagi na brak właściwej higieny. Dzieci po wizycie w toalecie bardzo często zapominają o umyciu rąk lub też nie myją ich zbyt dokładnie. Często nie potrafią także zapomnieć, który ręcznik jest ich i mogą przykładowo wytrzeć ręce do ręcznika zakażonego kolegi czy domownika. Zapominają także, aby umyć ręce po zabawie w piaskownicy czy zabawie z psem lub kotem (zwierzęta są zaś bardzo często nosicielami różnego typu pasożytów). To w zasadzie nie wywołałoby jeszcze owsicy gdyby nie kolejny niezbyt chlubny nawyk dzieci, a mianowicie wkładanie rączek do buzi lub do nosa. Połknięcie jaj pasożytów w bardzo szybkim czasie może zaś doprowadzić do rozwoju owsicy. To jednak nie jedyna droga. Jak już zostało wspomniane częstym nosicielem owsików są również zwierzęta zarówno gospodarskie, jak i domowe. Przyczyną rozwoju choroby może być również brak odpowiednich nawyków, a mianowicie nie mycie warzyw i owoców. Na nich bowiem również mogą bytować jaja owsików.

Jak ustrzec się grzybicy stóp?

Grzybica stóp to problem dosyć powszechny, z którym boryka się znaczna część naszego społeczeństwa. Bardzo często jednak nie uświadamiamy sobie jego skali, ponieważ wszelkiego rodzaju grzybice stanowią wciąż u nas pewnego rodzaju tabu. Wobec czego mało kto tak naprawdę przyznaje się do tego typu infekcji. Istnieje jednak kilka sposób, które pozwolą nam się ustrzec tego typu infekcji. Po pierwsza higiena. Powinniśmy bardzo dokładnie myć wszelkie sanitariaty, prysznic, wannę oraz podłogę w całej łazience. Powinniśmy także raczej unikać trudnych do utrzymania w czystości chodniczków łazienkowych. To, że każdy z domowników powinien posiadać swój własny ręcznik jest chyba kwestią oczywista. Jednak pamiętajmy o tym, że zakażenia grzybicze wcale nie muszą być wynikiem braku higieny, ale braku właściwej higieny. Z tego względu powinniśmy bardzo dokładnie osuszać i wycierać stopy po umyciu. Jeśli korzystamy z miejsc użyteczności publicznej, basenów czy łazienek kąpielowych to zawsze powinniśmy posiadać na stopach klapki ochronne. Bardzo ważne jest także to w czym chodzimy. Zarówno rajstopy jak i skarpetki powinny być uszyte z naturalnych, przepuszczających powietrze tkanin. Podobna zasada tyczy się obuwia. Jeśli jesteśmy osobą szczególnie podatna na grzybice, przykładowo chorujemy na cukrzycę, to powinniśmy szczególnie zadbać o skórę swoich stóp. Oczywiste jest, że ulegamy wówczas łatwiej różnym mikrourazom. Powinniśmy jednak dbać o to, aby były one na bieżąco zalecane.

W jaki sposób leczy się grzybicę stóp?

Kiedy pojawiają się u nas objawy charakterystyczne dla grzybicy stóp takie jak między innymi zaczerwienienie i podrażnienie skóry, różnego typu krostki, bąble i pęcherze, łuszczenie i świąd skóry powinniśmy zgłosić się do lekarza dermatologa. Nie powinniśmy podejmować działań na własną rękę, ponieważ możemy odnieść skutek odwrotny do zamierzonego i tylko pogłębić objawy. Na nic także zda się zwiększenie higieny. Wręcz przeciwnie częstsze mycie nóg może prowadzić do silnego namnażania się grzybów. Z tego też powodu należy stosunkowo szybko odwiedzić gabinet dermatologiczny. Specjalista nie tylko właściwie zdiagnozuje zmiany, ale też wdroży odpowiednie leczenie. Leczenie powinno być dostosowane do konkretnego typu grzybów, które nas zaatakowały. Do rodzaju zmian dobiera się także formę preparatu. Jeśli przykładowo chodzi o zmiany wrzodziejące, ropne lub sączące się, to najlepiej sprawdzają się w ich przypadku środki w postaci sprawy. Z kolei jeśli skóra jest wysuszona, zrogowacona, pękająca i łuszcząca się to lepiej sprawdzają się maści. Jeśli grzybica ma szczególnie ciężką postać lekarz poza leczeniem miejscowym może włączyć również leczenie doustne. W przypadku leczenia grzybicy bardzo ważna jest także konsekwencja. Co prawda pierwsze objawy poprawy możemy w niektórych przypadkach zaobserwować już po pierwszym tygodniu stosowania leku. Jednak niezwykle istotne jest to, aby nie odstawić wówczas leku, ponieważ objawy mogą wrócić ze zdwojoną siłą lub też możemy doprowadzić w ten sposób do różnego typu powikłań.

Dlaczego grzybicę stóp należy leczyć w gabinecie dermatologa?

Bardzo rzadko od razu kiedy pojawiają się u nas pierwsze objawy grzybicy oraz paznokci od razu udajemy się do lekarza. Mimo, że problem jest bowiem dosyć powszechny, to jednak dla wielu z nas jest on wciąż nieco wstydliwy. Wielu z nas zdaje się go również bagatelizować lub też podejmuje się leczenia na własną rękę. W aptekach, a nawet w drogeriach znajdziemy bowiem wiele preparatów, których zadaniem jest zwalczanie grzybicy paznokci. Są one dostępne w postaci kremów, sprayów lub pudrów. Tymczasem musimy sobie zdawać sprawę z tego, że po pierwsze leczenie grzybicy wcale nie jest takie proste i ogólnodostępne środki mogą nie okazać się zbyt skuteczne. Po drugie nie mamy pewności, że właściwie je stosujemy. Po trzecie podobne objawy jak grzybica stóp daje również szereg innych schorzeń. Mowa tutaj między innymi o wyprysku potnicowym, wyprysku modzelowatym, łuszczycy stóp i dłoni czy wyprzeniu międzypalcowym. Jeśli więc na skórze naszych stóp pojawią się zmiany, które naszym zdaniem mogą świadczyć o grzybicy takie jak zaczerwienienie, grudki i pęcherze, łuszczenie się skóry, nadmierna potliwość, skłonność do mikrourazów nie powinniśmy działać na własną rękę, a skierować się do lekarza. Najlepiej od razu zarejestrować się do specjalisty od chorób skórnych, a więc dermatologa. Lekarz nie tylko obejrzy zmiany, ale też pobierze materiał do badania. W tym celu zeskrobuje niewielką część naskórka, która poddaje szczegółowym badaniom, aby zaobserwować czy rozwinie się z nich grzyb. Wówczas też można podjąć właściwe leczenie.

Grzybica paznokci, a grzybica stóp

Kiedy dopadnie nas grzybica stóp bardzo rzadko od razu umawiamy się od razu na wizytę u dermatologa. Bardzo często dopóki nie pojawią się jakieś uciążliwe problemy zdajemy się bagatelizować ten problem. Ewentualnie sięgamy po kremy, spraye, zasypki i inne preparaty dostępne bez recepty. Tymczasem nieleczona lub też nieprawidłowo leczona grzybica stóp może prowadzić do znacznie poważniejszych konsekwencji. Bardzo często w stosunkowo krótkim czasie może ona prowadzić do grzybicy paznokci. Problem ten dotyczy w dużym stopniu przede wszystkim osób starszych, ponieważ płytka paznokci przyrasta ich przypadku znacznie wolniej i jest też bardziej narażona na różnego typu infekcje i zakażenia. Grzybica może być wywołana przez różnego typu grzyby. W zależności od rodzajów grzybów inny jest przebieg takiej infekcji grzybiczej. Paznokcie mogą przyjmować różną barwę od kremowej, przez żółtą po ciemnobrunatną. Mogą także pojawić się nich paski lub plamy. Płytka paznokcia może pękać, łuszczyć się odwarstwiać się, odpadać na brzegach. Z czasem grzyby zaczynają sięgać coraz głębiej, dotykając już odrastającej części paznokcia. Czasem mogą zaś całkowicie go zdeformować lub zniszczyć i całkowicie zahamować jego wzrost. Leczenie grzybicy paznokci jest znacznie trudniejsze niż leczenie grzybicy stóp. Z tego też powodu, kiedy już obserwujemy pierwsze objawy grzybicy stóp powinniśmy się zgłosić do lekarza, póki leczenie może przynieść szybkie i zadowalające efekty.

Najczęstsze rodzaje grzybicy

Grzybica stóp w przypadku każdego pacjenta może objawiać się nieco inaczej, w zależności od jego odporności, przebiegu, wdrożonego leczenia lub też jego braku. W związku z tym wyróżniamy kilka jej odmian. Najczęstszym rodzajem jest odmiana międzypalcowa. Jak sama nazwa wskazuje zmiany pojawiają się pomiędzy palcami stopy. Jakiego typu są to zmiany. Skóra może w owych miejscach być zaczerwieniona oraz łuszczyć się. Może także siedzieć, intensywniej się pocić, nawet wydzielać niezbyt przyjemną woń. Bardzo szybko zmiany mogą się także przenosić na pozostałą część stopy. Inny rodzaj to odmiana złuszczająca się. W tym wypadku skóra jest twarda, mało elastyczna, ma tendencje do rogowacenia się i złuszczania. Mimo tego, że zmiany wdają się być raczej stosunkowo mało dotkliwe i raczej nie towarzyszy im świąd. Bardzo często jednak odmiana ta współwystępuje z grzybicą paznokci. Kolejnym typem jest odmiana potnicowa. Wówczas mamy do czynienia z wielkimi krostami i grudkami, które mogą wykazywać do tendencji zlewania się w większe pęcherze. Zazwyczaj tego typu bąble są bardzo swędzące. Kiedy złuszczą się mogą się odnawiać ponownie. Wówczas zawarty w nich płyn bardzo często zmienia barwę z przeźroczystej na żółtawą, a to już znak, że doszło do nadkażenia bakteryjnego. Odmiany grzybicy, które występują dosyć rzadko i to raczej przy określonej grupie pacjentów np. chorujących na cukrzycę lub na alergię, to odmiana wrzodziejąca lub też odmiana alergiczna.